به فرماندهی حسین (ع): رقصِ نورِ عقل و عشق در اربعین، فرماندهیِ الهامبخشِ عصر مقدمه: در هیاهوی جهان، پژواکِ یک نور؛ اربعین، فراتر از زمان در عصرِ پُرغوغا و پرهیاهوی امروز، جایی که روایتها چون گردبادی سردرگم میپیچند و بحرانها، چون سایههایی شوم، آرامش را میربایند، اربعین حسینی چون نوری ابدی، آیینهای تمامنما از یک […]
به فرماندهی حسین (ع): رقصِ نورِ عقل و عشق در اربعین، فرماندهیِ الهامبخشِ عصر
مقدمه: در هیاهوی جهان، پژواکِ یک نور؛ اربعین، فراتر از زمان
در عصرِ پُرغوغا و پرهیاهوی امروز، جایی که روایتها چون گردبادی سردرگم میپیچند و بحرانها، چون سایههایی شوم، آرامش را میربایند، اربعین حسینی چون نوری ابدی، آیینهای تمامنما از یک «فرماندهیِ بیبدیل» را به نمایش میگذارد. این شکوهِ میلیونی، فقط یک گردهماییِ مذهبی نیست؛ بلکه «رزمایشی عظیم از قدرت نرم» است، جایی که «عقل» راهبر و «عشق» یاران، در هماهنگیِ شگفتانگیزی، دو بازویِ فرماندهیِ بیهمتایِ تاریخ، حضرت اباعبدالله الحسین (ع) را تشکیل میدهند. این مقاله، با الهام از ژرفایِ اندیشههایِ رهبر فرزانه انقلاب و شهیدِ سید مرتضی آوینی، این پدیده را از منظرِ روایی، تحلیلی و راهبردی، با زبانی مدرن و حرفهای، واکاوی میکند تا رمزگشایِ «فرماندهیِ الهامبخش» عصرِ ما باشد.
صورت مسئله: پیوندِ «ایمان» و «امنیت»؛ رقصِ هدایت در قلبِ طوفان
«تقاطعِ ایمان و امنیت»؛ این نقطهای است که دشمنانِ دیرینهیِ حقیقت، در آن به دنبالِ ایجادِ شکاف و تفرقه هستند. آنها میخواهند «ایمان» را جدا از «امنیت» جلوه دهند و «معنویت» را مانعی برای «عقلانیت» بنامند. اما اربعین، این گمانه را باطل میکند. میلیونها عاشق، که با «عشق» در دل و «عقل» در اندیشه، مسیرِ کربلا را طی میکنند، شاهدی زنده بر این حقیقتاند. چگونه میتوان این پیوندِ مقدس را به «مدلِ فرماندهی و مدیریتِ امنیتِ ملی» تبدیل کرد؟ چگونه میتوان از این قدرتِ نرمِ مذهبی، بهعنوان «سپرِ امنیتِ ملی» بهره برد؟ اینجا، جایی است که رهبر انقلاب، از «نظمِ در عینِ بینظمیِ ظاهری» سخن میگویند و شهید آوینی، از «حرکت در زمانِ الهی»، درسهایی که امروز، در این طوفانِ بحرانها، بیش از هر زمان دیگری، راهگشایِ ما هستند.
نقشه راهبردی: گامهایِ «فرماندهیِ اربعینی»؛ از دلِ عشق تا استراتژی
- شکلدهی «فرماندهیِ معنوی-اجتماعی»؛ قدرتِ «امتِ واحده» در عمل
امام حسین (ع)، خود، «فرمانده کل» این لشکرِ عشق و ایثار است. اربعین، تمرینی است برای «فرماندهی از جنسِ امت»، جایی که هر فرد، در آن، خود یک «نیرویِ فعال» در نظمِ کلی است. این حضورِ میلیونی، اگر درست مدیریت شود، در هر بحرانی، از جنگ تا بلایایِ طبیعی، میتواند «سرمایهای راهبردی» برای کشور باشد؛ یک پشتوانه عظیمِ اجتماعی که دشمن را در «عرصه ادراک»، عمیقاً شکست میدهد. گویی «نوری» است که در دلِ تاریکیها، راه را روشن میکند. رهبر معظم انقلاب فرمودند: «ما باید جرات شروع جنگ را از دشمن گرفت.» و این «جرات» از دلِ همین «فرماندهیِ معنوی-اجتماعی» برمیآید.
- تلفیقِ «عقل» و «احساس»؛ بازدارندگیِ «الهامبخش»
«عقلانیت از دلِ عشق»؛ این همان نگاهِ آوینی است که در اربعین، به زیباترین شکل متجلی میشود. در این مسیر، عشق به حسین (ع)، نه یک احساسِ صرف، بلکه موتورِ محرکِ عقلانیتِ راهبردی است. هر قدم، هر تصمیم، با درکِ شرایط و شناختِ دشمن، اما با روحیهیِ ایثار و امید همراه است. این پیوندِ نورانی، «بازدارندگیِ نرم» را قدرتمندتر از هر سلاحی میسازد، چرا که از «درون» میجوشد و «ماندگار» است؛ نوری که از دلِ «عشق» برمیآید و در «عقل» راه مییابد. شهید آوینی این را «رقصِ عقل و عشق» مینامید، رقصی که در آن، «عقل و قلب، دو سربازِ یک فرماندهیِ بیهمتا» هستند.
- «سرمایهسازی» از «حضور»؛ تبدیلِ «آیین» به «ابزارِ تحول»
اربعین، فقط یک «آیین» نیست، یک «تمرینِ عملیاتی» است. این تجمعِ نورانی، فرصتی است برای شبکهسازی، آموزشِ مدیریتِ بحران و تقویتِ روحیه جمعی. تجربه اربعین، به ما میآموزد که چگونه در مواجهه با هر نوع تهدیدی، از «حضورِ مردم» بهعنوان «قدرتِ نرم» و «سپرِ ادراکی» استفاده کنیم؛ گویی هر زائری، مشعلی در دست دارد. این «حضور» است که معادله را عوض میکند و «غیرقابل پیشبینی بودن» را به یک راهبردِ هوشمندانه تبدیل مینماید.
حضور، معادلهشکنِ روایتها؛ جایی که نور، بر تاریکی پیروز میشود
در عصرِ رسانه، «حضور» خودش یک «روایت» است. میلیونها نفر که با پایِ پیاده، با عشق و با اراده، به کربلا میروند، پیامی روشن را به جهان مخابره میکنند: «ما هستیم، ما ایستادهایم، و باورهایِ ما از هر مرزی فراتر میرود.» این حضور، همان «واکنشِ سریع» است که در میدانِ نبرد، معادلاتِ دشمن را بر هم میزند. درست همانطور که رهبر انقلاب بارها تأکید کردهاند: «ما نباید غافل شویم؛ مشغولِ نقشهکشی هستند.» این حضور، پاسخی قاطع به این نقشههاست؛ حضوری که معادلات را از «تاریکی» به سمت «نور» تغییر میدهد. رهبر انقلاب همچنین فرمودند: «عقب نشینی غیرتاکتیکی مقابل دشمن موجب غضب الهی میشود.» و این حضورِ پرشکوه، خود تجلیِ عدمِ عقبنشینیِ غیرتاکتیکی است.
رقصِ نورِ عقل و عشق: فرماندهیِ آوینی در عصرِ ما؛ در مسیرِ «زمانِ الهی»
شهید آوینی، از «مدرسه عاشورا» بهعنوان جایی سخن میگفت که «عقلانیت از دلِ عشق جوانه میزند». این همان مدلِ فرماندهی است که در اربعین میبینیم: «حرکتِ بهموقع»، نه شتابزده و نه سست، بلکه در «زمانِ الهی». این پیوندِ نورانی میان «عقل» و «احساس»، در دلِ «فرماندهیِ حسین (ع)»، نیرویی میسازد که حتی در دلِ سختیها، ارادهیِ پیروزی را زنده نگه میدارد. همانطور که شهید آوینی میفرمود، باید «حرکتِ دقیق» داشت؛ گامی که هم از سرِ «ایمان» است و هم از سرِ «تدبیر». این «درسِ تاریخ» است که تکرار میشود، اما هر بار با شکلی نو.
مدرسهای در حرکت: تربیتِ نسلِ فرماندهانِ عصر؛ نورِ امید در قلبِ جامعه
اربعین، فقط مسیرِ زائران نیست؛ یک «مدرسه سیار» است. هر موکب، هر قدم، هر خدمت، یک کلاسِ درسِ نورانی است. در اینجا، نسلِ جدیدی از «روایتسازان»، «مدیرانِ بحران» و «فرماندهانِ نرم» تربیت میشوند. این مدرسه، روحیه «خودجوشی»، «ایثار» و «مقاومت» را در کالبدِ جامعه میدمد. همانطور که تاریخِ شیعه نشان داده، چنین شبکههایِ مردمی، توانایی دارند تا در سختترین شرایط، بارِ مسئولیت را به دوش بکشند و معادلهیِ بقا و پیروزی را، با نورِ هدایت، تغییر دهند. این «مدیریتِ جامعه» در اوجِ بحران، همان «قدرتِ نرم» است که از دلِ «ایمان» برمیآید.
پیوست پرسش و پاسخ: رمزگشاییِ «فرماندهیِ اربعین»؛ نور در برابرِ تاریکی
- چرا اربعین برای امنیت ملی ایران اینقدر مهم است؟چون در کوتاهترین زمان، «انسجام ملی»، «شبکه لجستیک داوطلبی» و «پیامِ جهانیِ امتِ واحده» را به نمایش میگذارد. این سه، دشمن را در «عرصه ادراک»، عمیقاً شکست میدهد و نورِ امید را میتاباند. اربعین، «بحران» را به «فرصت» تبدیل میکند، فرصتی برای نمایشِ قدرتِ نرمِ مبتنی بر ایمان.
- نقش رسانه در این «فرماندهی» چیست؟رسانه، «مترجمِ صحنه» به «روایت» است. بدون روایتسازیِ درست، اربعین فقط یک تجمع است؛ با روایتسازیِ هدفمند، تبدیل به «عملیاتِ ادراکیِ جهانی» میشود، نوری که در جهان منتشر میشود. نسلِ نوینِ روایتسازان، نقشِ کلیدی در این میان دارند.
- آیا این مدل، خارج از حوزه مذهب هم کاربرد دارد؟قطعاً. اربعین، «تمرینِ فرماندهیِ انسانمحور» است. میتوان آن را در بحرانهایِ طبیعی، اقتصادی و حتی فرهنگی، بهعنوان الگوی «همبستگی و مدیریتِ بحران» به کار گرفت. این همان «پیوندِ عقل و احساس» است که در هر میدانی کارگشا خواهد بود.
- دشمن با این «فرماندهیِ الهامبخش» چه میکند؟سعی در بیاثر کردنِ معنایِ اربعین دارد. اما وقتی «حضورِ واقعی» مردم پررنگ باشد، روایتهایِ رسمیِ دشمن، در مقابلِ این نور، رنگ میبازد. واکنشِ غرب و شرق به این پدیده، خود گواهی بر اثربخشیِ آن است.
- برگ برنده ایران در این «نبردِ روایت» چیست؟ترکیبِ بیبدیلِ «عقلانیتِ راهبردی» و «ایمانِ مردمی». این دو، ستونهایِ «فرماندهیِ حسین (ع)» هستند که هیچ نیرویی تاکنون نتوانسته آنها را از هم جدا کند و این نور را خاموش نماید. ایران با این «معماریِ قدرتِ ادراکی»، بر صحنه میتازد.
شعار پایانی: ندایِ اربعین، طنینانداز در جهان
«ما ملتِ امام حسینیم؛ جایی که عقل و قلب، دو سربازِ یک فرماندهاند.»
بیانیه مالکیت و انحصار: اثرِ «مجموعه رسانهای الفت ملت»
این اثر، ۱۰۰٪ تولیدی، تحلیلشده و اختصاصی «مجموعه رسانهای الفت ملت» است. کلیه حقوق مادی و معنوی آن، از جمله حق تکثیر، بازنشر و بهرهبرداری رسانهای، متعلق به این مجموعه میباشد.
«هرگونه استفاده، نقل یا بازنشر جز با اجازه مکتوب مجموعه رسانهای الفت ملت مجاز نیست.»
عیسی نیسی
روزنامه نگار/ تحلیلگر رسانه ای و مدیرمسئول مجموعه رسانه ای الفت ملت
- نویسنده : عیسی نیسی
